Run-Bike-Run Oeverse Bos

Een van mijn jaarlijkse terugkerende evenementen zijn de trainingswedstrijdjes van TV Oude Veer/de Venne. De zwemloop had ik door andere verplichtingen aan mij voorbij moeten laten gaan, dus werd de seizoensaftrap de Run-Bike-Run bij het Oeverse Bos. De weervoorspellingen waren nogal somber. Na wat mooie lente dagen de dagen ervoor, werd er nu regen en een hoop wind voorspeld. Gelukkig bleef de kop van Noord Holland vrij gewaard van dit weer. Het was alleen wel een stuk frisser dan de dagen ervoor en er stond een zeer stevig windje. Niets ongewoons voor deze regio, hahahaha.

Een 1/2 uurtje voor de start aangekomen bleek dat er zegge en schrijve slechts 5 deelnemers de weg naar het Oeverse Bos hadden gevonden. Maakte mij niets uit, ik was hier gekomen voor een stevige combinatie training en dat ging ik dus ook doen.

Na het startschot hard afgaan op het rondje door het Oeverse Bos leverde 12:45 op 3,1 km op. Een snelle wissel en vervolgens 3 rondes van 6,7 km door de Wieringermeer polder fietsen. Aangenaam verrast was ik door de snelle tijd ondanks de harde wind; 31:56 op 20km is 37,5 km/u gemiddeld. Een dikke 1/2 minuut sneller dan ik hier ooit gereden had. En dat was onder veel betere omstandigheden. Vervolgens weer een snelle wissel en weer op pad voor het zelfde looprondje. Die ging nu in 12:51. Een verval van slechts 6 secondes op de eerste run. Dat stemde mij uiterst tevreden. De hele wedstrijd duurde 59:05, een klein uurtje in Z5 getraind dus. Met inlopen en uitfietsen lekker 2 uur gesport!

Offroad Run-Bike-Run ATC

De 2e wedstrijd van het Almeers Triathlon Circuit was een offroad Run-Bike-Run. Vorig jaar vond ik dit een zware wedstrijd en de voortekenen van deze editie gaven aan dat dat nu ook het geval zou zijn. De laatste weken had het behoorlijk geregend en daardoor was het fietsparcours in het Kotterbos zeer zwaar geworden. Omdat het fietsen op dit soort parcoursen mij niet ligt, was ik met name gefocussed op twee degelijke runs.

Na een korte warming up was de start dusdanig snel dat ik nauwelijks tijd had om mijn warmingup kleding uit te trekken. De eerste run was 4 ronden die onverhard waren. Ik liep 35:29 over de ruime 8km. Prima tijd, voelde me onderweg erg sterk.



Vervolgens een trage wissel en op pad voor 4 rondes door een sompig Kotterbos. Al snel werd me duidelijk dat het fietsparcours echt zwaar was. Heel veel modder en van die rottige hobbeltjes maakte het een ware hel voor mijn handen en kont. Na de wedstrijd was mijn fiets 2x zo zwaar geworden door de modder die overal tussen ging zitten. Nog een wonder dat mijn achter derailleur nog functioneerde. Behoorlijk wat afgevloekt onderweg waarom ik in hemelsnaam aan een wedstrijd meedoe die me totaal niet ligt. 1:26 op 22 zware ATB kilometers is dan ook niet echt geweldig.



Tweede wissel ging wat vlotter en vervolgens op pad voor de tweede run. Ik voelde meteen vanaf de eerste passen dat het snor zat. Ik haalde ook nog wat mensen dus dat was goed voor de motivatie. Tweede run ging in 18:19. Ook prima! Uiteindelijk 2:21:55 over de hele wedstrijd gedaan.



Volgend jaar is op dit parcours volgend naar het NK offroad Run-Bike-Run. Dat ga ik denk ik aan mij voorbij laten gaan. Al twee jaar maak ik me boos over mijn gestuntel op de fiets, dus aangezien een ezel zich niet 3x aan dezelfde steen stoot geloof ik het voor 2011 wel. Dan ben ik voor de verandering eens toeschouwer. Ook wel eens leuk.

10 Engelse Mijlen ATC

De openingswedstrijd van het ATC (Almeers Triathlon Circuit) was traditiegetrouw een loopwedstrijd over 10 Engelse Mijlen (16,1km). Halverwege de week was het nog onduidelijk of de wedstrijd kon doorgaan. Door de vele sneeuwval van de afgelopen weken worden de fietspaden nauwelijks meer schoon gehouden door de gemeente. Gelukkig had de organisatie een "backup parcours" bedacht. Dit was een heen en weer parcours langs de Gooimeerdijk.

Zo rond 10:15 met Omar & Milan Brons, Olivier Schäffers & Michael Dirkzwager vertrokken richting de havenkom. Na het ophalen van het startnummer nog ff een kort stukje langs het parcours ingelopen. Het aangeschoven fietspad lag er naar omstandigheden goed bij. Doordat de temperatuur inmiddels net boven 0 was geraakt, begont het inmiddels te dooien en was het op sommige plekken van het parcours best nog wel glad. En op gladdigheid is het met Newtons niet bijzonder goed lopen.

Na de start vond ik al gauw een andere loper met wie ik bijna de gehele race samen liep. Dat was met name op het middenstuk met lichte wind tegen wel lekker. Na een kilometer of 3 in mijn luwte gelopen te hebben, gaf mijn medeloper 2 km voor het eind er opeens een flinke snok aan. Omdat ik een strakke 16,1 km wilde lopen besloot ik mijn eigen tempo door te blijven lopen. Had makkelijk aan kunnen pikken, maar niet gedaan dus. Dit zijn voor mij pittige trainingen en daar horen geen eindsprints bij.



Mijn eindtijd was 1:09:43 op 88% van HFmax. Ben er best tevreden over. 1 3/4 minuut sneller dan verleden jaar en ook nog eens een fractie lagere HFavg. Ik lijk er dus beter voor te staan dan verleden jaar. De trainingen gaven dat al een paar weken aan en dat stemt mij dus tevree. Februari wordt qua wedstrijden een wat rustigere periode, dus dan kan er flink gebouwd worden aan de basisconditie. Die zal ik nodig hebben met 2 Ironman afstanden dit jaar in het verschiet. Ik heb er zin in!