Cor Zwaag, de eeuwige grijns

Dit is nou Cor Zwaag, mijn ouwe trouwe sportvriend uit Anna Paulowna (daar kom ik oorspronkelijk vandaan). Cor is een fanatieke roeifietser die zijn hand niet omdraaid voor een 1/4 triathlon.

Op onderstaande foto zie je hem in volle glorie op zijn roeifiets tijdens e.o.a. wedstrijd op 1 oktober jl in Groningen. Wat bij foto's van Cor altijd onmiddelijk opvalt is zijn immer stralende lach. Zelfs tijdens zijn momenten van de diepste dalen in een wedstrijd weet hij deze grijns op zijn gezicht te behouden, chapeau!!!! Ik denk zelf dat ie in zijn slaap nog grijnst ;-)

1/2 Marathon Drachten

Zoals in de vorige post van de "Monster Tijdrit" al gemeld, was ik deze zaterdag van plan de halve marathon van Drachten te gaan lopen. Ik had het gevoel dat ik een tijd onder de 1:30 zou aankunnen. Enkele dagen voor de wedstrijd begon ik lichtelijk te twijfelen over de deelname, niet vanwege de vorm want die was goed. Maar meer vanwege de weersvoorspelling voor die dag. Bijna tegen het stormachtige aan. Gelukkig viel het op de dag van de westrijd erg mee. Had onderweg naar Drachten wel de nodige pittige buien ervaren, maar gelukkig was het tijdens de wedstrijd droog. Wat helaas wel sterk aanwezig was, was de wind die met kracht 6 a 7 over het parcours waaide.

Ik ging dus voor een tijd onder de 1:30. Dat houdt in dat je elke km in 4:16 moet lopen. De organisatie had op elke km een aanduiding geplaatst, dus was de snelheid voor de deelnemers perfect te volgen. Ik startte behoudend maar zag de hartslag al snel ruim in de 160 staan. Dat had ik niet verwacht, maar het voelde goed aan dus bleef ik in dat tempo door gaan. De eerste 5km ging in 21:23 (HFavg 165), net 3 seonden boven schema. De tweede 5km ging in 21:33 (HFavg 169) al wat meer boven schema. Ik voelde toen aan, dat die 1:30 er toch net niet in ging zitten. Vanaf halverwege kwam ik samen met iemand anders te lopen en hielden we samen het tempo hoog. Dat resulteerde in de 3e 5km in 21:51 (Hfavg 168) en de vierde 5km in 21:49 (Hfavg 171). Dan zit je dus op 20km en is er nog 1,1 km te gaan. Na 1:31:27 (Hfavg 169) stond ik weer aan de finish op de atletiekbaan van AV Impala in Drachten. Helaas geen 1:30, maar wel een uitermate tevreden gevoel. Ik had gewoon lekker gelopen en met de wetenschap dat met een lichtere wind er misschien toch nog die tijd van 1:30 had ingezeten, was ik tevreden! De gemiddelde hartslag over de hele wedstrijd was 169 en liep gedurende de hele wedstrijd heel lichtjes op, dus heb ik mijn stinkende best gedaan en de race redelijk goed ingedeeld.

Zag 's avonds op de website van AV Impala dat ik zelfs 3e was geworden! Welliswaar bij de prestatielopers, want er zaten nog een hus wedstrijdlopers voor me.

Het actieve wedstrijdseizoen zit er op. Ga de komende weken wat rustiger aan trainen om de batterij weer wat op te laden. Daarna ga ik mij voorbereiden op 1 of 2 halve marathons van de winter. Kijken of die 1:30 nog haalbaar is ;-)

Monster Tijdrit

Deze zondag was de dag van de MONSTER TIJDRIT, ofwel de MTR. Deze tijdrit van 120km wordt jaarlijks georganiseerd door SKITS, een studentenvereniging voor skeeleren, schaatsen en fietsen. Na alle trainingen de afgelopen zomer voor de hele triathlon, dacht ik dat dit een mooie seizoenafsluiter zou zijn wat fietsen betreft. Vorig weekend nog een "hoogtestage" in het Sauerland gedaan, dus deze tijdrit was een mooie test om nog eens te kijken hoe de fietsbenen ervoor stonden.
Het weer was redelijk, 's ochtends vroeg was er nog een buitje gevallen, maar ten tijde van de wedstrijd was het droog, een graad of 16 en een strakke wind kracht 5. Ik had aan de organisatie opgegeven dat ik 33km/hr gemiddeld zou rijden dus startte ik in het middenveld. Er waren rijders (w.o. Chris Brands) bij die 41 hadden opgegeven!

De tijdrit bestond uit 3 ronden van 41 km, dus in totaal wel 123km. De rondes begonnen met de wind in de rug en eindigden dus met de wind op de kop. Via rondes van 1:10, 1:11 en 1:14 had ik dus uiteindelijk 3:36 (34 km/hr gemiddeld) over de 123km gereden. Zowaar niet slecht, want het was toch een kilometer per uur meer dan vooraf ingeschat. De laatste ronde trok de wind nog ff extra aan en viel er nog een kleine bui. Dat stelde niets voor met wat er in de namiddag uit de hemel kwam storten. Regen, hagel, onweer en rukwinden. Dus qua weer hadden we het nog heel erg getroffen!

Volgend weekend ga ik wederom, en voor de komende maanden de laatste keer, nog een keer de grenzen van het sportend lichaam opzoeken tijdens de halve marathon van Drachten. Eens kijken of een tijd van rond (of liefst iets minder) van 1:30 in de benen zit.